Gastpost Doreen Hendrikx

Vandaag mag ik een gastpost met jullie delen om de aankomende release van Zout van Doreen Hendrikx te vieren, nadat ik eerder al de cover reveal mocht doen voor dit boek! Doreen vertelt in deze post over haar recente autisme- en ADHD-diagnosis en hoeveel daarvan (onbewust) is doorgesijpeld in de hoofdpersoon van Zout.

Ik mocht Zout alvast lezen en mijn recensie volgt binnenkort! Je kunt het boek hier reserveren: https://libris.nl/boek?authortitle=doreen-hendrikx/zout–9789463831260

Zout
Coverafbeelding Zout

Gastpost Doreen

Toen ik twee en een half jaar geleden in een opwelling aan zout begon, was er geen vezel in mij die het idee had dat ik ooit over een karakter met autisme ging schrijven. Sterker nog: ik had nooit nog maar nagedacht om te schrijven over een neurodivers karakter of een karakter met een fysieke beperking. Het was zelfs nooit in mij opgekomen. Dus daar kan ik twee conclusies over trekken: thank God voor blijven leren en inzien dat je altijd beter kan doen zolang je maar de moeite doet om andere mensen te begrijpen en ten tweede, dit zou een zeer kort artikel zijn als ik dus de conclusie zou stellen dat Maud helemaal niet autistisch is omdat ik dat nooit zo bedoeld had.

Een half jaar geleden werd ik namelijk zelf gediagnosticeerd met adhd en autisme. Hoewel ik nog steeds een zeer grote ‘fight me’-reflex heb als mensen me daardoor gaan onderschatten omdat validisme, ben ik ook mezelf meer thuis gaan voelen in mijn eigen hoofd en ik kan met meer zelfzekerheid zijn wie ik ben. En wie ik ben, wie ik was en wie ik zal zijn sijpelt door in mijn schrijven. Dus dan is de vraag ‘Is Maud autistisch?’ plots wel in een ander licht gezet.

Ga je uitgaan van mijn intentie om een boek te schrijven over een autistisch hoofdpersonage, dan ga je zeker teleurgesteld zijn, maar als je de meest neurotypische persoon ever verwacht aan te treffen, evenzeer. Maud doet, zegt en denkt dingen die voor mij als niet gediagnosticeerde autist zeer normaal waren. Veel mensen zullen dit dus niet zien als een teken van neurodivers zijn in de zin dat het nooit mijn intentie was, maar dat stukje van mijn identiteit is anderzijds ook een stuk dieper in Maud gesijpeld dan ik gedacht had.

Dat was voor mezelf ook een confrontatie, want de eerste keer dat ik Zout herschreef na mijn diagnose viel dit me plots op. Het was voor mezelf een herinnering aan het feit dat ik altijd al gewoon Doreen ben geweest en dat die diagnose mij niet verandert. Die diagnose bevestigt gewoon iets dat er altijd al geweest was. Dat inzicht heeft Maud mij wel degelijk gegeven.

Autisme is echter geen schaal, maar een spectrum en dat wilt dus zeggen dat er meestal een zeer duidelijk ‘ja-nee’ antwoord volgt op de vraag of iemand effectief autisme heeft of dat die buiten het spectrum valt. In Maud haar geval, kan ik niet nee antwoorden. Ze had haar eetstoornis die zeker in aanmerking zou zijn gekomen bij een potentiële diagnose als een factor met hoge co-morbiditeit alsook de manier waarop ze zichzelf aanpast afhankelijk van het gezelschap, want bij Remi en Rinse is ze een totaal andere persoon dan bijvoorbeeld wanneer Mira en co er ook bij zijn, net zoals ze weer een ander persoon was voor haar nonna en voor haar ouders. Ze past zichzelf in alle sociale conversaties in die pasvorm die haar het beste lijkt.

Met andere woorden: ik kan Maud persoonlijk zelf niet meer zien als iemand die niet autistisch is. Zij is hiervan echter totaal niet op de hoogte, zoals zovele AFAB personen met autisme helemaal over het hoofd gezien worden door het systeem waardoor ze later in hun leven last krijgen van hun mentale gezondheid. Tegelijkertijd vind ik het toch lastig om Maud als autistisch te bestempelen omdat het in eerste instantie nooit mijn bedoeling is geweest om haar zo te schrijven. En eerlijk: van mij mag je ervan vinden wat je er zelf van vindt. Iedereen leest een boek anders en dus gaan veel mensen Maud ook in een ander licht zien dan dat ik haar gelezen heb.

Los van dat alles, denk ik oprecht dat dit voorval voor mij persoonlijk het belang van Own Voices nog meer onderstreept. De boeken en verhalen die we schrijven, hoe bewust of onbewust ook, zijn een zeer duidelijke representatie van de realiteit in ons hoofd en die is nu eenmaal voor veel mensen heel erg anders. Er is niks mis met het feit dat mensen de wereld op een andere manier zien en daardoor verhalen op een andere manier vertellen, maar het is wel heel belangrijk dat we een kans gunnen aan al die verhalen.


Veel dank aan Doreen voor het schrijven en delen van deze gastpost!

Staat Zout op jouw TBR?

One thought on “Gastpost Doreen Hendrikx

Add yours

  1. Hele interessante blogpost!! Ik heb Zout meteen gepreordered toen het kon, want ik kan ben er zo benieuwd naar! En nu nog meer, met een (soort van) neurodiverse hoofdpersoon, omdat ik zelf ook autistisch ben hoop ik wat dingetjes te herkennen!

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Website Built with WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: