Cover Reveal! Doreen Hendrikx – Zout

(This post will be in Dutch as I’m proud to present the cover of a new Dutch LGBTQ+ YA book!)

Vandaag mag ik iets heel leuks met jullie delen: de cover van de debuutroman van Doreen Hendrikx (die je misschien al kent als @prozaly op Instagram!), getiteld Zout, die verschijnt bij Pelckmans Uitgevers. En lees vooral de hele post, want onderaan vind je zelfs een leesfragment, zodat je alvast kunt zien of dit boek iets voor jou zal zijn!

Dit is de Nederlandstalige release waar ik het meest naar uitkijk in 2021. Elke keer dat Doreen er iets over vertelt, word ik nieuwsgieriger! Ik ben zo blij dat er eindelijk meer Nederlandstalige LGBTQ+-boeken verschijnen! Dit keer is dat een van Vlaamse bodem, met een biseksuele hoofdpersoon, en ik kan echt niet wachten om dit boek te gaan lezen.

Je kunt het boek binnenkort reserveren, en je kunt het nu al toevoegen op Goodreads! Het verschijnt in april 2021.


Samenvatting

Waarom is het zo makkelijk om van Claire Hale te houden? 

Waarom is het zo makkelijk om die perfecte influencer perfect te vinden? 

Maud is zeventien en die vraag houdt haar elke dag wel eens bezig. Tot ze door haar beste vriend uitgedaagd wordt om haar liefde voor eten op Instagram te delen met de wereld en ze zelf ondervindt waarom het zo makkelijk is om van Claire Hale te houden. 

Omdat niets zo makkelijk is als het lijkt.

(Bron: catalogus voorjaar 2021 Pelckmans Uitgevers)

TW: eetstoornis


Cover Reveal

Dan ga ik jullie nu eindelijk de cover laten zien! Deze cover is ontworpen door Studio Rubio, en ik vind hem echt prachtig. Doreen liet me een tijdje geleden al een sneak peek zien van de cover, en ik vond hem meteen zo mooi! Ik houd erg van de kleurencombinatie!


Leesfragment

Het is vijf uur als we Theo eindelijk in de auto kunnen lokken met speelgoed en nog een half uur later als we het restaurant binnenstappen.

De meeste tafels zijn bezet, de onze niet. Onze tafel is permanent gereserveerd voor familie en zelfs als het volledige restaurant geboekt is, staat mama niet toe dat er iemand anders gaat zitten. Er moest maar eens een noodgeval zijn en voilà, dan is er altijd een tafel voor je. Of het nu een tante is die om zes uur ’s avonds huilend binnenkomt met relatieproblemen of een nichtje dat haar eerste date mee uit eten neemt, die tafel is voor de familie Bianchi en aanverwanten gereserveerd van opening tot sluitingstijd. En je moest maar eens durven om proberen te betalen. Nee, zo werkt het niet. Het is familie.

Sabine, een van de serveersters, lacht als ze ons ziet.

“Ah, het is vrijdagavond,” grinnikt ze. “Jullie kennen de weg?” Ze lacht ons vriendelijk toe.

“Kennen wij de weg? Tuurlijk kennen wij de weg, maar is dat nog service in deze tijd,” klaagt oma. “Giovanna zou iets strenger moeten zijn voor haar personeel.” Ik moet grinniken als ik zie dat Sabine het ook grappig vindt en gewoon met nonna meepraat.

“Sorry mevrouw en geloof me, de chef heeft zo haar momenten,” glimlacht ze vriendelijk. “Als u wilt, kan ik ze gaan roepen?”

Het hele restaurant zit vol en het moet een hel in de keuken zijn op dit moment, maar onderschat mama niet. Niet dat nonna dat doet.

“Ja, doe dat maar,” zegt ze zonder aarzelen. Op dit moment kan er een oven ontploffen en het haar van een van de medewerkers in brand staan. Mama zou zeggen dat ze niet zo flauw moeten doen en bij ons aan tafel aanschuiven en nonna weet dat.

Als mama naar ons toeloopt, ziet ze er effectief uit alsof haar hoofd op ontploffen staat, maar het staat niet in brand dus alles is nog oké.

“Heb je de foto’s al online gezet?” Mama kijkt nieuwsgierig naar mij ook al weet ze het antwoord al. Ze is directer dan ik verwacht had. Ergens had ik gehoopt op een beetje small talk voordat we daar terecht zouden komen, maar nee. Blijkbaar is dit niet zo’n vrijdagavond.

“Ik dacht dat jij dat wilde doen?” Ze glundert en leunt over mijn schouder heen zodat ze op mijn scherm kan meekijken. De geur van basilicum, chocolade en verse tomaten hangt in haar kleren. Ze ruikt naar mama.

“Daar,” wijs ik en ze klikt. Iedereen klapt  in zijn handen alsof we zojuist succesvol een nieuwe raket naar de maan gestuurd hebben en mensen aan de tafel rondom ons kijken verward om naar wat er gebeurt. Houston, we don’t have a problem, maar mijn hart is te snel aan het gaan om een elegante landing te maken.

(Bron: catalogus voorjaar 2021 Pelckmans Uitgevers)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

Website Built with WordPress.com.

Up ↑

%d bloggers like this: